أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ آيا مىفرمائيد مردمان را بِالْبِرِّ به نكوئى وَ تَنْسَوْنَ و فراموش مىكنيد أَنْفُسَكُمْ نفسهاى خود را وَ أَنْتُمْ و حال آنكه شما تَتْلُونَ الْكِتابَ مىخوانيد توريت را أَ فَلا تَعْقِلُونَ آيا چرا عقل خود را كار نمىفرمائيد - اين آيت در شان بعضى از يهودان مدينه است كه ياران خود را كه در ربقهء اسلام درآمده بودند بر انقياد احكام شرع محمدى ص ترغيب مىكردند و خود از سلوك سبيل مسلمانى تحاشى مىنمودند وَ اسْتَعِينُوا و يارى خواهيد از خداى تعالى بِالصَّبْرِ به شكيبائى كردن در اداى طاعت يا به روزه داشتن وَ الصَّلاةِ و بگذاردن نماز فرائض وَ إِنَّها و به درستى كه نماز بطريق مسلمانان لَكَبِيرَةٌ هر آئينه بزرگ و دشوار و گران است إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ مگر بر ترسكاران و آرام‌گرفتگان بر طاعت كه مؤمنانند و عبادت بر ايشان گران نيست زيرا كه نفسهاى ايشان به پرستش حق مرتاض شده و در مقابله رياضات نفس عطاها از افاضات حق بر ايشان رسيده بيت جهد كن تا نور تو رخشان شود * تا سلوك و خدمتت آسان شود - پس در صفت خاشعان مىفرمايد كه الَّذِينَ آنان كه يَظُنُّونَ يقين مىدانند أَنَّهُمْ به درستى كه ايشان مُلاقُوا رَبِّهِمْ رسندگانند به جزاى پروردگار خويش وَ أَنَّهُمْ و به درستى كه اين نيز مىدانند كه ايشان إِلَيْهِ بسوى پروردگار خود جهت پاداش گرفتن راجِعُونَ بازگردندگانند يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا اى فرزندان يعقوب ياد كنيد نِعْمَتِيَ نيكوئيهاى مرا الَّتِي آن نيكوئيها كه من أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ انعام كرده‌ام بر شما وَ أَنِّي و آن را نيز ياد كنيد به درستى كه من فَضَّلْتُكُمْ تفضيل كرده‌ام اجداد شما را و فضل نهادم عَلَى الْعالَمِينَ بر عالميان كه در روزگار ايشان بودند وَ اتَّقُوا يَوْماً و بترسيد از عذاب روز كه دران روز لا تَجْزِي حق‌گزارى نه‌كند و نه‌تواند نَفْسٌ هيچ نفس مؤمنه عَنْ نَفْسٍ از نفس كافره شَيْئاً چيزى را از مكافات يا كفايت نه‌كند هيچ‌كس از هيچ‌كس چيزى از عذاب وَ لا يُقْبَلُ و پذيرفته نشود مِنْها از نفس كافره يعنى براى او شَفاعَةٌ درخواستى بران تقدير كه كسى شفاعت كند وَ لا يُؤْخَذُ مِنْها و گرفته نشود از ان نفس كافره عَدْلٌ فديه كه عوض خود بدهد براى كشيدن خود از عذاب وَ لا هُمْ و نه‌باشند كافران كه دران روز يُنْصَرُونَ يارى داده شوند يعنى هيچ كس ايشان را يارى نه‌كند و نتواند كردن در دفع عذاب .